Op een avond stapt een curieus uitgedoste kerel (Sam Rockwell) een typisch Amerikaanse diner binnen. Hij meldt dat hij hulp nodig heeft om de wereld van AI te redden. Hij dist een bizar verhaal op, springt op tafels en maakt een heel theater van zijn bezoek. Wie neemt zo iemand nou serieus? Maar wie beter luistert, ontdekt toch logica in wat hij vertelt.
Omdat dit al zijn 118e poging is, weet hij naar eigen zeggen precies wie hem van nut kan zijn. Alle 117 keer hiervoor ging het dus faliekant mis. Gevolg: hij moest op een ‘terugkomknop’ drukken en reisde terug in de tijd. Vervolgens kon hij – weer – opnieuw beginnen. Vaag verhaal? Dat is deze sciencefictionkomedie van Gore Verbinski (Pirates of the Caribbean-franchise) beslist. Maar het scenario is ook best onderhoudend en bomvol actie.
De personages die deze man weet te strikken, worstelen allemaal op hun eigen manier met de negatieve kanten van moderne technologie. En niemand zit nog te wachten op nog meer influencers, mensen die doods naar schermen staren en zelf niet meer leven.
Verbinski lijkt in Good Luck, Have Fun, Don’t Die kritiek te leveren op het individualistische pad dat we met z’n allen zijn ingeslagen. Met name hoofdrolspeler Sam Rockwell is fantastisch om naar te kijken. Helaas zien sommige speciale effecten er wat goedkoop uit.