Stijn Berger
informatief
28 juli 2026
Fotocredit: Safaripark Beekse Bergen

Wat bezoekers niet zien

In het nieuwe seizoen van Op safari draait alles om kijken naar dieren. Bioloog Stijn Berger ziet wat veel bezoekers van Safaripark Beekse Bergen ontgaat. ‘Over giraffen is maar heel weinig bekend.’

Krokodillen met gevaarlijke tanden, cheeta’s met gevlekte vachten, metershoge giraffen. Het zijn indrukwekkende ontmoetingen voor bezoekers van Safaripark Beekse Bergen. Achter die eerste indruk gaat een wereld aan verhalen schuil. Zijn de dieren tevreden? Eten ze goed? Bewegen ze anders dan gisteren? Het zijn vragen die de verzorgers en artsen van het park dagelijks bezighouden. In het nieuwe seizoen van Op safari is te zien hoe ze proberen te achterhalen wat de bewoners van het park nodig hebben.

De documentaireserie laat zien waar bezoekers normaal geen getuige van zijn, bijvoorbeeld medisch onderzoek, een transport of een geboorte. Zulke momenten kunnen spannend zijn. Een dier kun je niet vragen even mee te werken. Verzorgers en artsen moeten daarom steeds nauwkeurig afwegen wat nodig en mogelijk is. En wanneer met rust laten beter is dan ingrijpen.

Giraffen

Net als in eerdere seizoenen legt bioloog Stijn Berger het gedrag van de dieren in het park uit. Daarbij let hij op andere dingen dan bezoekers, verzorgers en artsen: Stijn onderzoekt patronen en gewoontes. “Mijn dagelijkse werk is veel te saai om te filmen. Het grootste deel van mijn dag bestaat uit observeren, opschrijven wat ik zie, overleggen en waarnemingen verwerken in onderzoek.”

Juist dat geduldige waarnemen levert verrassende inzichten op. Als voorbeeld noemt Stijn zijn werk met giraffen. “Je zou verwachten dat er veel bekend is over deze dieren, maar dat valt erg tegen. Wetenschappers zijn er bijvoorbeeld nog niet uit hoeveel soorten er precies zijn. Ook hebben we geen idee hoe hun sociale structuren werken.” Daarom bestuderen Stijn en zijn team de vrijgezelle mannengroep. “Inmiddels hebben we kunnen aantonen dat ze vriendschappen aangaan. Dat heeft invloed op hoe we met ze omgaan.”

Tekst: Eveline Helmink

Back to top