Liefde voor dieren zit de inwoners van Yorkshire in het bloed. De realityserie De dierenarts van Yorkshire volgt zieke dieren, hun baasjes en de artsen die hen met veel liefde helpen.
Lord Pablo Porcini is een eigenzinnig en temperamentvol heerschap. Zijn baasje Libby weet dan ook dat het haar niet zal lukken de teennagels van haar eenjarige hangbuikzwijn te knippen, of zijn tanden bij te vijlen. Daarom gaat ze naar de dierenarts, die met een enorme schaar en een draadzaag aan de slag gaat. Dat levert op zichzelf al spectaculaire beelden op, maar wat deze scène uit De dierenarts van Yorkshire pas echt laat beklijven, is Libby’s liefde voor Pablo. Ze troost hem tijdens de ingreep, voert hem zijn lievelingskostje – aardbeien – en kijkt met een bezorgde moederblik toe. “Mijn alles, mijn kindje”, noemt ze haar 250 kilo wegende huisdier. Dierenarts Rohin ziet het met een vertederde glimlach aan.
Pablo’s verhaal is exemplarisch voor deze realityserie. Of het nu gaat om een schaap tijdens een moeilijke bevalling of een bejaarde hond met een tumor op haar rug, dierenartsen en baasjes zijn zeer begaan met hun lot. Dat zit hem mogelijk ook in de omgeving.
Yorkshire bracht immers ook de bekendste dierenarts uit de geschiedenis voort: James Alfred Wright (1916-1995). Onder het pseudoniem James Herriot schreef hij boeken over wat hij in zijn praktijk meemaakte. Die vormden de inspiratie voor de dramaserie All creatures great and small, die tussen 1978 en 1990 werd uitgezonden. In 2020 kwam de serie terug, in een nieuw jasje. Het zesde seizoen verscheen eind vorig jaar, een zevende en achtste staan op stapel.
Tot die tijd is deze realityserie een prima alternatief, als troostrijke afleiding in lastige tijden. In de woorden van dierenarts Peter: “Als ik zo’n lam op eigen poten zie staan, en ik zie de moeder het likken, dan is alles even goed in de wereld.”
Tekst: Richard Roosenboom