Dolly verenigt de Staten. Deze documentaire had geen betere titel kunnen hebben. Want al zestig jaar vinden mensen elkaar in hun gezamenlijke liefde voor Dolly Parton. Hoe krijgt ze dat voor elkaar?
De documentaire Dolly verenigt de Staten volgt het leven en de carrière van de inmiddels 80-jarige Dolly Parton. Te zien is hoe er achter haar opvallende verschijning een intelligent persoon schuilt. Iemand die haar eigen morele kompas volgt en zo de verdeelde Verenigde Staten weet te verbinden.
In het verdeelde Amerika slaat Dolly Parton een brug tussen republikeinen en democraten, juist door zich niet aan een van die kampen te verbinden. Tijdens het eerste presidentschap van Donald Trump weigerde ze tot twee keer toe de hoge onderscheiding The Presidential Medal of Freedom, omdat haar man ziek was en vanwege de coronapandemie. Omdat ze niet wilde dat mensen dat als een politieke keuze zagen, weigerde ze de prijs ook toen Joe Biden aan de macht was. Niet dat Dolly haar mond houdt over politiek gevoelige onderwerpen.
Countrymuziek is een overwegend wit, vaak conservatief genre. Dolly steekt haar hand uit naar de zwarte gemeenschap. Zo steunt ze de Black Lives Matter-beweging en verwijderde ze het woord ‘dixie’ – een verwijzing naar het racistische verleden van de zuidelijke staten van Amerika – van een attractie in haar pretpark Dollywood. De zwarte gemeenschap sloot haar al in 1992 in het hart, toen Whitney Houston een megahit scoorde met de Dolly-cover I will always love you.
Dolly was van 1966 tot zijn dood in 2025 gelukkig getrouwd met Carl Dean. Tegelijkertijd heeft ze de lhbtqia+-gemeenschap altijd ondersteund. Haar uitbundige uiterlijk maakt haar een geliefde inspiratiebron voor dragqueens, iets waar ze trots op is. Ze is groot voorstander van het homohuwelijk en schreef in 2005 het voor een Oscar genomineerde nummer Travelin’ thru voor de film Transamerica, over de acceptatie van transgenders.
Tekst: Jeroen Keijzer