Waarom het toch een leuke Songfestivalavond wordt
Nederland doet niet mee aan het Songfestival en dat betekent dat veel fans een beetje sip op de bank zitten. Nergens voor nodig. Deze editie wordt namelijk toch een feestje, want:
De kwaliteit is hoog
Jarenlang hoopten kenners op een deelname van Davina Michelle aan het Eurovisie Songfestival en volgens het geruchtencircuit stond de zangeres klaar om ons land te vertegenwoordigen. Het mocht niet zo zijn, en dat is misschien maar goed ook. Volgens de kenners van de AD Mediapodcast is het niveau dit jaar zo hoog dat ze mogelijk de top 10 niet zou halen. Wie strijden dan wel voor de eindwinst? Delta Goodrem, de beste zangeres van Australië, een vurige vioolmeestamper uit Finland en een loepzuiver gezongen stukje Franse operapop zijn grote kanshebbers. Ook de subtop heeft de zaakjes vocaal prima voor elkaar. Davina mag volgend jaar excelleren in een minder sterk veld.
De puntenverdeling is eerlijker
Wat was er vorig jaar een gedoe over de puntentelling. De Israëlische inzending scoorde zo hoog bij het televoten dat het nummer van de door de jury toegedichte plek in de middenmoot naar de tweede plaats schoot. Er waren beschuldigingen van stemmanipulaties en grootschalige lobbycampagnes van de Israëlische overheid. Naast de politiek was dit voor Avrotros nog een reden om het festival te boycotten. Om herhaling te voorkomen, heeft de organisatie de regels aangescherpt. Zo kunnen kijkers nu maximaal tien keer stemmen; dat was twintig keer.
Er is geen stress voor de fans
Elk nadeel hep z’n voordeel: doordat Nederland verstek laat gaan, kunnen de fans hier zonder zenuwen naar de andere liedjes luisteren. Geen zorgen of de Nederlandse inzending die ene hoge noot wel haalt, of de pasjes in de maat zijn en of de jurk blijft zitten. De liedjes in de finale zijn nu gewoon liedjes, en geen concurrenten. Geen stress dus, maar gewoon verbazen over en genieten van bijzondere optredens. En dat is ook wel eens lekker.